maandag 13 juni 2011

Wereldse vrouw

Toen mijn vader nog studeerde, werkte mijn moeder in Antwerpen, om daar Douwe Egberts koffie in de markt te zetten. Ze stond ergens op een beurs en bood de mensen dan een kopje koffie aan. Ze verdiende ontzettend veel geld. Omgerekend 45 gulden per dag, maar ze kreeg het uitbetaald in Belgisch geld en dat kon je alleen daar besteden. Ik ben niet nagegaan of deze informatie klopt, maar dit is het verhaal zoals ik het vernomen heb, toen ik gisteren mijn vader en moeder op bezoek had.
Mijn moeder maakte haar geld dus op in Antwerpen en kwam met tassen vol cadeaus in het weekend naar huis.
'Ze kwam helemaal anders terug', zegt mijn vader.
'Hoe dan?' vraag ik.
'Ze had dan een truitje aan, helemaal uitgesneden tot hier', en hij wijst naar net boven zijn navel.
'Vond je dat leuk?' vraag ik.
'Dat vond ik wel leuk', zegt hij.
'Ik kocht daar allemaal rokken van kamgaren en van die mooi zittende truitjes. De mode is daar heel anders', zegt mijn moeder.
'Ze verdiende zoveel geld. Ze kwam helemaal uit Antwerpen met een taxi.'
Ik zie haar voor me, eerst één been en dan haar nauwsluitende rok en dan haar decolleté en een bos niet te temmen krullen. Mijn wereldse moeder die een beetje voorover gebogen uit een taxi stapt, om met nogal wat bravoure haar verloofde het hoofd op hol te komen jagen.
'Ze ging weg als een vroom meisje en kwam terug als een wereldse vrouw.'