dinsdag 26 april 2011

Balkongebruiken

Het achterbalkon van ons huis ligt dicht bij een hoek, dus er zijn vele balkons waarop wij zicht hebben. Bovendien houden de mensen die er wonen een oud gebruik in ere. Vanaf het balkon buurten met de buurvrouwen. Met wie er dan ook op haar balkon verschijnt. Van drie hoog naar de tuin. Van één hoog naar tweehoog. Alles houdt mekaar kris kras op de hoogte van het hoe of wat. Wij zitten in een hechte hoek. Zo weet ik in korte tijd vrij veel van de buurt. Er is een vrouw die veel drinkt. Die schijnt nogal eens te vallen in huis. Soms is er bezorgdheid als ze niet op haar balkon verschijnt, want ze zou wel 's op apegape kenne legge. Een ander had tijdschriften in de aanbieding en of de buurvrouw die helemaal in de hoek beneden zit, interesse had. Had ze niet en ze kende ook niemand maar bedankt voor het aanbod. Eeuwig zonde vond de bezitster van de tijdschriften het. Ze waren nog helemaal nieuw want zij las ze zelf niet. Maar de benedenbuurvrouw liet zich niet overhalen. Ik had ze best willen hebben, maar ik doe nog niet mee. Naar mij wordt vaag geknikt. Ik knik terug. Ik weet niet wat er van mij verwacht wordt, wat de gebruiken zijn. Misschien zou ik een speech moeten houden om de balkongangers een indruk te geven wat ze zoal van mij op het balkon mogen verwachten. Ik weet nog niet hoe ik het ga aanpakken. Vooralsnog drink ik er mijn koffie, eet ik er mijn lunch en bewater de viooltjes. Misschien moet ik vaker ruzie maken, zodat de buren kunnen meegenieten van wat ons zoal bezighoudt. Zodat ik dan weer kan opvangen wat er over ons verteld wordt en ik zo kan verder bouwen aan mijn balkonimago.

woensdag 20 april 2011

Schrijfles

Ik heb mijn cursisten voor vanavond de opdracht gegeven om op twee manieren een personage te creëren. Eén naar aanleiding van een vragenlijst die ik ze gegeven heb en het andere ontstaan door het direct in een actie te plaatsen. Je hebt schrijvers die bij het schrijven alles van tevoren plannen en exact weten wat het lievelingseten van het personage is en je hebt schrijvers die gewoon beginnen en er al schrijvende achterkomen met wie ze het genoegen hebben. En dan alle manieren ertussen en erbuiten. Zo leg ik het mijn cursisten uit.
Ik geef schrijfles, maar vaak vraag ik mezelf af of ik het zou kunnen, het uitvoeren van mijn eigen opdrachten. Ik heb van vele docenten schrijfles gehad. Ik zou willen dat ik al hun opdrachten had opgeschreven in een schrift, dat ik nu kon openslaan bij het voorbereiden van een les. Ergens moeten hun opdrachten in mijn geheugen achtergebleven zijn. Meestal probeer ik te bedenken wat belangrijk is voor een beginnend schrijver om te weten. Ik probeer mezelf weer als onwetende (wat niet moeilijk is) voor te stellen en dan probeer ik van daaruit een opdracht te verzinnen, een opdracht die mij zou hebben geholpen. Je geeft altijd les vanuit je eigen manier van leren, heb ik geleerd op een didactiekcursus. Ik zeg altijd tegen mijn cursisten dat er geen foute of goede manier is om een opdracht te doen. Ik probeer ze duidelijk te maken dat ze de opdracht naar hun hand moeten zetten. En dat ze keuzes maken en die registreren, omdat het eigen schrijfproces en het doorgronden daarvan eigenlijk nog de beste leerschool is.
'Je moet het zelf goed of interessant vinden', zeg ik vaak.
Op het moment dat ze dat gaan durven, kunnen ze zichzelf gaan onderwijzen en ben ik overbodig geworden. Als schrijfjuf dan.

vrijdag 8 april 2011

Ergernissen

'Wij ergeren ons groen en geel aan elkaar', zegt mijn vader.
'Waaraan dan precies?' vraag ik.
'Nou, dan sta ik in de keuken en dan zegt zij wat vanuit de kamer en dat versta ik niet want daar zit zó'n muur tussen.'
'Ja, da's niet handig', zeg ik.
'En ze praat steeds maar over haar ziektes.'
'Ja, dat is waar. Ik heb het nergens anders over', zegt mijn moeder.
'En tegen iedereen hetzelfde verhaal en steeds in dezelfde bewoordingen en ik heb dat dan al tien keer gehoord.'
Mijn vader gaat er eens goed voor zitten.
'Maar ik praat daar gewoon graag over', zegt mijn moeder en ze kijkt mijn vader met een verontschuldigend lachje aan.
'En ik kan daar niet tegen, tegen ziektes. Ik hoef dat niet te horen, maar ja, jij hebt dat nodig.' Hij glimlacht naar haar.
'En zo zitten we dus de hele dag te mopperen', zegt mijn moeder inmiddels stralend.
'Ik heb wel eens gehoord van een echtpaar dat nooit ruzie had en toen hen gevraagd werd wat hun geheim was, zeiden ze dat ze een boekje hadden waarin ze hun ergernissen opschreven. Ze spraken er nooit met elkaar over en ze waren ook nooit chagrijnig. Ze schreven het van zich af in dat boekje en de ander kon het lezen wanneer die maar wilde.'
'O, dat kunnen wij ook wel eens proberen, Hendrik.'
'Ik heb boven nog wel een leeg schrift liggen.'
Ze kijken even tevreden voor zich uit.
'En dan schrijf ik op de kaft,' en mijn vader kadert het woord in de lucht: 'Er-ger-nissen.'
'Dat vind ik dan weer zo irritant dat je dat voorop wilt schrijven', zegt mijn moeder.

zaterdag 2 april 2011

Nu verkrijgbaar



caleidoscopisch veelluik over de wereld van gister en morgen

Tijd om naar huis te gaan. We staan in de grote stad. Dat wel. We zijn erbij. En van deze tijd. We beseffen niet hoe oud de stenen zijn waarop onze voeten staan. En vragen ons niet af of hier ooit eerder mensen stonden zoals wij. Our age. Cool as we are. Self made. Gesampled & geshuffled. Onze konijnenoren hangen scheef. Het regent nog steeds. En we hebben gesprekken die diep zijn of lijken. Je moet blijven proberen en falen geeft niks. Probeer opnieuw. Faal opnieuw. Faal beter. Het wordt al licht. Maar wij zijn nog van gisteren.

DE WERELD IS ONDERTITELD bevat zeventien korte fragmentarische toneelstukken die apart of in verschillende combinaties gespeeld kunnen worden, waardoor steeds een nieuwe dynamiek of andere thematiek ontstaat. Stukken die elkaar aanvullen of juist tegenspreken.

De wereld is ondertiteld werd geschreven in opdracht van Kunstfactor en Jeugdtheaterhuis Zuid-Holland.

188 pagina`s
2011
ISBN/EAN: 978-90-78644-25-5
€ 12,-
bestellen via http://www.theaterboek.nl/paginas/boeken/boekpaginas/Ondertiteld.html