zaterdag 19 mei 2012

Wat eten we?

Mijn ouders eten te weinig groenten. Het is een grote zorg. Sinds mijn moeder terug is uit het ziekenhuis moet ze goed eten want ze had veel tekorten. Mijn moeder kookt niet meer terwijl zij altijd van het gezonde eten was. Twee keer per week vette vis, gember door de dagelijkse sla, goede vetten, veel groene bladgroenten. Mijn moeder is een groente- en vismens. Mijn vader een vleesmens.
'Als ik vroeger thuiskwam en ik vroeg wat we aten, zei je moeder: spruitjes. En dan zei ik: nee, wat voor vlees eten we?' vertelt mijn vader. Hij krijgt geen medestanders.
'Precies, een groentemens dus', zeggen wij.
Die voorliefde voor groente hebben wij van haar. Mijn zus wordt in haar gezin het konijn genoemd, omdat zij altijd de overgebleven restjes sla en groenten opeet.
Mijn vader kookt nu. Feitelijk haalt hij maaltijden bij de slager, stamppotten, lasagne, nasi. Toen mijn moeder thuiskwam uit het ziekenhuis hebben we hem op het hart gedrukt dat daar groenten bij moeten. Eerst hebben we tafeltje-dekje aan de man proberen te brengen, omdat daar tenminste groenten bij zitten, maar mijn vader is faliekant tegen tafeltje-dekje. Toen hebben we geprobeerd bakjes gesneden groenten in de ijskast te zetten voor een paar dagen zodat hij ze alleen nog hoeft te koken, maar de bakjes blijven staan.
'Ik kom om in de groente', zegt hij. Laatst had hij twee dagen achter elkaar mijn moeder alleen maar groente gegeven. 'Met een likje van die paté die ik nog had', zegt hij. 'Toen ik haar de dag erop vroeg: wil je vandaag weer groente? zei ze dat ze daar niet zo'n trek in had', zegt hij alsof hij daarmee ons ongelijk met die groente bewezen heeft.
'Alleen maar groente met een likje paté lijkt mij ook niet erg lekker', zeg ik. Niks mee aan te vangen, die man. Ze bestaan echt, de mensen die niet zien uit welke componenten een bord eten moet bestaan. Als wij er zijn, maken we een visje voor mijn moeder met twee soorten groenten en een salade en aardappeltjes en dan zit ze heerlijk te smullen. Als mijn moeder naar de dagopvang is en mijn vader alleen moet eten, eet hij een stuk lasagne of nasi met een satéstokje. Hij haalt het uit de vriezer en stopt het in de magnetron.
'Daar kan ook groente bij', probeer ik.
'Voor mij hoeft daar geen groente bij', zegt hij.
Dat mijn vader geen groente eet, zal ons inmiddels worst wezen. Mijn vader is zo sterk als een eik. Wij komen op voor onze moeder. Dus kookt iedereen nu een paar extra maaltijden die in zijn geheel opgewarmd kunnen worden.

1 opmerking:

  1. Ja, mooi. En bloed irritant, natuurlijk.

    Ik moet ook opeens aan Ronflonflon denken, aan de rubriek "Wat Aten Zij?".

    (http://www.youtube.com/watch?v=lkA-3FY4ySQ)

    BeantwoordenVerwijderen