donderdag 28 oktober 2010

Sprookje

De zaallichten gaan uit en het licht op het podium aan. Bob Dylan komt op met zijn cowboyband. De Oscar die hij in 2001 won voor Things Have Changed staat op zijn piano. Bob en Oscar, onafscheidelijk. Ik ben hier met mijn beste vriend. Achter ons staan twee jongens, een hele lange en een minder lange. Dylan speelt het dak eraf en om de haverklap horen we in Brabantse tongval 'Gruwluk' achter ons, wat duidelijk betekent dat de muziek bevalt. De lange van de twee staat achter mij en ik lach naar hem en hij lacht naar mij. De jongen die licht geeft in het donker.

De jongen en ik wonen nu in een heel klein huis. We slapen samen in een heel groot bed. Vandaag vieren we dat Bob vijf jaar geleden zijn pijlen afschoot. Hij was altijd mijn held, maar sinds vijf jaar ook Mr. Cupido. Die rol past hem. Hij zou het leuk vinden als hij het wist. We vieren het. De hele dag. Met tompoucen bij de koffie. Met haring bij de lunch en film bij de avond.

3 opmerkingen:

  1. Oh wat leuk. Zo heb ik mijn man ook ontmoet, tijdens het wachten voor een Bob concert in Vredenburg, Utrecht. Mooi verhaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Echt? Misschien moeten we een club oprichten. Ik ben trouwens naar dat concert geweest in Vredenburg. Bijzonder concert, zo kleinschalig.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gevonden! Hier ben ik dan weer. Hoe vond je het gisteravond? Ik ben vandaag opgestaan met een barstende hoofdpijn en bijna niet meer opgestaan na het bukken om een vlekje op de vloer te verwijderen door een vreselijke scheut in mijn rug. Fijn zo'n Bob Dylan concert op mijn leeftijd. Hahahaha De ontmoeting met Bob was wel weer een hoogtepunt en het concert gisteren was 100% beter dan het laatste wat ik zag in 2009 in de HMH in Amsterdam. Vond het leuk je ontmoet te hebben. Een groet uit Antwerpen.

    BeantwoordenVerwijderen